برای سرمایهگذاری حرفهای، لزوماً به سرمایهی بزرگ نیاز نداریم؛ مهم این است که منابع خود را چطور بین داراییهای مختلف تقسیم کنیم. یکی از اصول مدیریت سرمایه، تخصیص دارایی است؛ یعنی همه پول را به یک بازار وابسته نکنیم و برای هر بخش از سرمایه، نقشی مشخص در نظر بگیریم.
صندوقهای سرمایهگذاری میتوانند ساختن چنین سبدی را سادهتر کنند. برای شروع، میتوان سبد را در سه بخش بررسی کرد:
۱. بخش دفاعی؛ صندوق درآمد ثابت
صندوقهای درآمد ثابت عمدتاً در داراییهایی مانند اوراق با درآمد ثابت و سپرده بانکی سرمایهگذاری میکنند. این بخش میتواند به کاهش نوسان کلی سبد و ایجاد ثبات بیشتر کمک کند؛ هرچند کمریسک بودن به معنای بدون ریسک بودن نیست.
۲. بخش پوشش تورم؛ صندوق طلا
صندوقهای طلا امکان سرمایهگذاری در داراییهای مرتبط با طلا را بدون دغدغه نگهداری فیزیکی و پرداخت اجرت ساخت فراهم میکنند. این بخش میتواند در بلندمدت به حفظ قدرت خرید کمک کند، اما بازدهی آن به نوسانات قیمت طلا و ارز وابسته است و در کوتاهمدت احتمال افت ارزش دارد.
۳. بخش رشد؛ صندوق سهامی
صندوقهای سهامی، سرمایه را در سبدی از سهام شرکتها به کار میگیرند. این بخش برای بهرهمندی از ظرفیت رشد بلندمدت بورس در نظر گرفته میشود و معمولاً نوسان بیشتری دارد. مدیریت حرفهای صندوق، نیاز به انتخاب و پیگیری روزانه تکتک سهمها را کاهش میدهد.
سهم هر بخش چقدر باشد؟
ترکیب مناسب برای همه یکسان نیست. هدف مالی، زمان نیاز به پول و میزان تحمل نوسان تعیین میکنند چه سهمی به هر بخش اختصاص دهید. همچنین لازم است ترکیب سبد را بهصورت دورهای بررسی کنید تا با شرایط و اهداف شما هماهنگ بماند.
تنوعبخشی میتواند وابستگی سرمایه به یک بازار را کاهش دهد، اما زیان را کاملاً حذف نمیکند. یک سبد حرفهای، با انتخاب داراییهایی ساخته میشود که نقش مشخصی در رسیدن به اهداف شما دارند.
