یکی از مهمترین اصول سرمایهگذاری، ارتباط مستقیم میان «ریسک» و «بازده مورد انتظار» است. معمولاً هرچه انتظار بازدهی بیشتری داشته باشیم، باید آمادگی پذیرش نوسان و احتمال زیان بیشتری را نیز داشته باشیم. به همین دلیل، انتخاب سرمایهگذاری مناسب تنها بر اساس میزان سود انجام نمیشود؛ بلکه باید با اهداف مالی، افق زمانی و میزان ریسکپذیری هر فرد هماهنگ باشد.
انواع سرمایهگذاری از نظر ریسک
ریسک پایین:
این گروه معمولاً بازدهی باثباتتری دارد و برای سرمایهگذاران محتاط یا اهداف کوتاهمدت مناسبتر است؛ مانند صندوقهای درآمد ثابت.
ریسک متوسط:
در این سطح، تعادلی میان بازده و نوسان برقرار است. صندوقهای مختلط از نمونههای رایج این نوع سرمایهگذاری هستند.
ریسک بالا:
داراییهایی مانند سهام و صندوقهای سهامی، ظرفیت کسب بازده بیشتر را دارند؛ اما احتمال نوسان و زیان در آنها نیز بالاتر است.
چگونه ریسک سرمایهگذاری را مدیریت کنیم؟
برای مدیریت بهتر ریسک، رعایت چند نکته ضروری است:
- پیش از سرمایهگذاری، میزان ریسکپذیری خود را بشناسید.
- سرمایه خود را میان چند دارایی و ابزار مالی مختلف تقسیم کنید.
- افق زمانی و هدف مالی مشخصی داشته باشید.
- تحتتأثیر نوسانات کوتاهمدت، تصمیمهای هیجانی قرار نگیرید.
- به وعدههای «سود بالا و بدون ریسک» اعتماد نکنید.