همانطور که چتر میتواند از خیسشدن در باران جلوگیری کند، پوشش ریسک یا هجینگ نیز روشی برای کاهش اثر برخی نوسانات نامطلوب بر سرمایه است. هدف اصلی آن، کسب سود بیشتر نیست؛ بلکه محدود کردن زیان احتمالی است.
خرید بیمه خودرو، مثال سادهای برای درک این منطق است: هزینهای مشخص میپردازیم تا بخشی از پیامد مالی یک حادثه احتمالی را جبران کنیم.
پوشش ریسک چگونه انجام میشود؟
در بازارهای مالی، سرمایهگذار میتواند از ابزارهایی مانند قراردادهای آتی و اختیار معامله استفاده کند تا اثر تغییرات نامطلوب قیمت را کاهش دهد. برای مثال، اختیار فروش میتواند تحت شرایط قرارداد، امکان فروش دارایی با قیمتی مشخص را فراهم کند. استفاده از این ابزارها به شناخت سازوکار، هزینهها و ریسکهای آنها نیاز دارد.
تنوعبخشی چه تفاوتی با هجینگ دارد؟
تقسیم سرمایه میان صندوقهای درآمد ثابت، طلا و سهام، راهی برای کاهش وابستگی سبد به یک بازار است. این روش «تنوعبخشی» نام دارد؛ درحالیکه هجینگ معمولاً برای پوشش یک ریسک مشخص طراحی میشود. هر دو به مدیریت ریسک کمک میکنند، اما هیچکدام زیان را کاملاً حذف نمیکنند.
آیا پوشش ریسک هزینه دارد؟
بله؛ بسته به روش انتخابی، ممکن است نیاز به پرداخت هزینه، تأمین وجه تضمین یا صرفنظر کردن از بخشی از سود احتمالی باشد. بنابراین باید بررسی کرد که میزان محافظت ایجادشده، با هزینه آن و هدف سرمایهگذاری تناسب دارد یا نه.
مدیریت ریسک از پیشبینی دقیق طوفان شروع نمیشود؛ از آمادگی برای شرایط متفاوت آغاز میشود. شناخت ریسکهای سبد و انتخاب روش متناسب با آنها، قدمی برای تصمیمگیری سنجیدهتر است.
